يا رب مکن از لطف پريشان ما را

    هر چند که هست جرم و عصيان ما را

             ذات تو غني بوده و ما محتاجيم

                       محتاج به غير خود مگردان ما را

در ديده به جاي خواب آب است مرا

 زيرا که بديدنت شتاب است مرا

گويند به خواب، تا به خوابش بيني

اي بي خبران چه جاي خواب است مرا

                             ما دل به غم تو بسته داريم اي دوست

                    درد تو به جان خسته داريم اي دوست

           گفتي که به دل شکستگان نزديکم

ما نيز دل شکسته داريم اي دوست