می شود رنـــگ نگاه یاس را                             با نــــگاه آبیت پیوند داد

می شود در باغ همپای نسیم                               به شقایق یه سبد لبخند داد

می شود با بال سرخ عاطفه                               تا فراسوی افق پرواز کرد

می شود با یاری حسی لطیف                            عشق را با یک تپش آغاز کرد

می شود در بیکران آسمان                                شعر سرخ یک شقایق را سرود

می شود در مرز یک آشفتگی                          جان فدای غنچه ای تنها نمود

می شود با دستی ازجنس بهار                          تک تک پروانه ها را تاب داد

می شود با جرعه ای از اشک شوق                 باغ سرخ لاله ها را آب داد

می شود با یـــــــک نگاه ماندگار                     از طلوع شهر رویا شعر گرفت

می شود گل های دل را آب داد                        می شود تا آبــــی دریا شکفت

می شود در جــــاده های آرزو                        مثل بید پاک و مجنون تاب خورد

می شود قویی غریب و تشنه بود                     از لب دریاچه ی دل آب خورد

می شود از شهر پاک پنجـــره                        سوی حسی ماندنی پرواز کرد

می شود هم بازی پروانه شد                           برگــــهای لادنی را ناز کــرد

می شود یک شاخه گل را هدیه داد                 می شود با خنده ای پایان گرفت

می شود یک لکه ابر پاک بود                        می شود آبی شد و باران گرفت

پس بیا دنیای پاک قلبت را                              جایــــگاه رویش گلــــها کنیم

با نگاهی روح را رنگی زنیم                         با تبسم خانه را زیـــبا کــــنیم

معنی این حرفــــــها یعنی بیا                         از تمام کـــینه ها عاری شویـم

زخم یک پروانه را درمان کنیم                      در کــویر سینه ای جاری شویم